my 25 be like this my 30 be like this ยังจำวันในวัย 20-29 ปีได้อยู่เลย ช่วงที่หมกมุ่นกับหนังสือ ทุน ป.โท ภาษาอังกฤษ เป็นวัยติดโต๊ะ ทำงาน อ่านหนังสือ…
Chaos ครั้งนี้ แค่ไม่หนีก็ดีใจมากๆ แล้ว
ช่วงนี้ เราเจอ chaos ใหญ่ รับวัย 30 30 มา 10 วัน ร้องไห้ไปเป็น 10 รอบ แต่ก็เชื่อลึกๆ ว่าจะเป็นน้ำตาแห่งการเติบโต เหนื่อย ท้อ แต่ก็ยังมีหวังอยู่ Chaos ที่ชื่อว่า…
ขอบคุณ คณะวิทยาการเรียนรู้ฯ, มธ. จักรวาลคงตั้งใจเหวี่ยงเรามาที่นี่จริงๆ
เรียนจบโทแล้ว! เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พึ่งได้ใบ transcript และใบรับรองการเรียนจบจาก คณะวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์ ส่งตรงมาถึงบ้าน จริงๆ ตั้งแต่ทำธีสีสจบก็เหมือนเราเรียนจบมาสักพักแล้ว แต่พอมันมีเอกสารมายืนยัน ก็ยอมรับว่าทำให้ใจฟูไม่น้อยกับความ Official ที่เกิดขึ้น เหมือนได้บรรลุไปอีกโจทย์หนึ่งของชีวิต ผ่านไปอีกช่วงหนึ่ง ก่อนหน้าจะมาลงเอยที่คณะนี้ เราผ่านความผิดหวังมาหลายตลบ คราบน้ำตาไม่น้อย แต่ตลอด 2…
โควิดบอกเราว่า บางทีเราก็ไม่รู้ตัวว่าตอนนี้เรา suffer มากกว่าที่คิด
ช่วงนี้คงไม่มีประเด็นไหนสำคัญไปกว่าเรื่องโควิด-19 (Covid-19) ซึ่งเป็นวิกฤตทั่วโลก พ่วงต่อถึงปัญหาสังคม เศรษฐกิจ โยงใยเป็นห่วงโซ่ในทุกระดับ ประเทศต้อง Lock down จำกัดการใช้ชีวิต พวกเราต้อง quarantine ตัวเอง ห้างปิด ร้านอาหารนั่งกินไม่ได้ ร้านหนังสือปิด ต้อง work from home…
let me express, เราไม่ต้องมี objective ในทุกเรื่องก็ได้
ปกติในชีวิตการทำงานทุกครั้ง เมื่อเริ่มงานอะไรก็ตาม เรามักจะเริ่มต้นด้วยวัตถุประสงค์ก่อนเสมอ เพื่อให้รู้ว่าต้องทำอะไรในลำดับต่อไป และทำเพื่ออะไร จะวัดผลอย่างไร ด้วยเพราะเราทำงานสายธุรกิจ การสื่อสารด้วย การคิดถึงโจทย์ คิดถึงลูกค้า คนรับสารก่อนเป็นอันดับแรกก็เป็นเรื่องปกติมากๆ อีกทั้งเมื่อทำงานกับคนหมู่มาก การตั้งเป้ายังเหมือนเป็นภาษากลางระหว่างคนทำงานด้วยกัน ที่ช่วยให้เรามองเป้าเดียวกัน แม้จะทำงานกันคนละพาร์ทแต่ก็ sync กัน ด้วยความคุ้นชินเรื่องการตั้ง objective และรู้สึกว่ามันก็ทำให้ชีวิตชัดเจนดี…
like a kid. 