เรียนจบโทแล้ว! เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พึ่งได้ใบ transcript และใบรับรองการเรียนจบจาก คณะวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์ ส่งตรงมาถึงบ้าน จริงๆ ตั้งแต่ทำธีสีสจบก็เหมือนเราเรียนจบมาสักพักแล้ว แต่พอมันมีเอกสารมายืนยัน ก็ยอมรับว่าทำให้ใจฟูไม่น้อยกับความ Official ที่เกิดขึ้น เหมือนได้บรรลุไปอีกโจทย์หนึ่งของชีวิต ผ่านไปอีกช่วงหนึ่ง ก่อนหน้าจะมาลงเอยที่คณะนี้ เราผ่านความผิดหวังมาหลายตลบ คราบน้ำตาไม่น้อย แต่ตลอด 2…
โควิดบอกเราว่า บางทีเราก็ไม่รู้ตัวว่าตอนนี้เรา suffer มากกว่าที่คิด
ช่วงนี้คงไม่มีประเด็นไหนสำคัญไปกว่าเรื่องโควิด-19 (Covid-19) ซึ่งเป็นวิกฤตทั่วโลก พ่วงต่อถึงปัญหาสังคม เศรษฐกิจ โยงใยเป็นห่วงโซ่ในทุกระดับ ประเทศต้อง Lock down จำกัดการใช้ชีวิต พวกเราต้อง quarantine ตัวเอง ห้างปิด ร้านอาหารนั่งกินไม่ได้ ร้านหนังสือปิด ต้อง work from home…
let me express, เราไม่ต้องมี objective ในทุกเรื่องก็ได้
ปกติในชีวิตการทำงานทุกครั้ง เมื่อเริ่มงานอะไรก็ตาม เรามักจะเริ่มต้นด้วยวัตถุประสงค์ก่อนเสมอ เพื่อให้รู้ว่าต้องทำอะไรในลำดับต่อไป และทำเพื่ออะไร จะวัดผลอย่างไร ด้วยเพราะเราทำงานสายธุรกิจ การสื่อสารด้วย การคิดถึงโจทย์ คิดถึงลูกค้า คนรับสารก่อนเป็นอันดับแรกก็เป็นเรื่องปกติมากๆ อีกทั้งเมื่อทำงานกับคนหมู่มาก การตั้งเป้ายังเหมือนเป็นภาษากลางระหว่างคนทำงานด้วยกัน ที่ช่วยให้เรามองเป้าเดียวกัน แม้จะทำงานกันคนละพาร์ทแต่ก็ sync กัน ด้วยความคุ้นชินเรื่องการตั้ง objective และรู้สึกว่ามันก็ทำให้ชีวิตชัดเจนดี…
75 actions ที่เป็นไปได้ เมื่อต้องตัดสินใจ
ยิ่งโต การตัดสินใจยิ่งเพิ่มขึ้น เรื่องที่ต้องตัดสินใจยิ่งมี impact มากขึ้นเรื่อยๆ บางทีก็รู้สึกว่าท้าทาย บางทีก็รู้สึก โอ๊ย ไม่เอาอีกแล้ว เวลาต้องตัดสินใจสักครั้ง ผลลัพธ์มักกลายเป็น action อะไรบางอย่าง เช่น เราตัดสินใจที่จะไม่ทำอะไรเลย อ่ะ action ของชั้นคือไม่ทำอะไรเลย เราตัดสินใจที่จะยกเลิกงานนี้ ผลเลยเป็นการโทร…
แต่ฉันไม่ต้องรีบใช่มั้ย
ไม่มีสัญญาณ ไม่ได้รู้ตัว ไม่ได้คิดไว้ก่อน อยู่ๆ ทุกอย่างก็เหมือนมาถึงบรรทัดสุดท้ายของ Chapter นี้ ไม่เคยรู้สึกว่าช่วงชีวิตมีจุด Ending เหมือนตอนนี้มาก่อน ฉันสามารถปล่อยไหลได้แล้ว ฉันไม่ต้องดิ้นรนอะไรอีกแล้ว ฉันแค่ทำซ้ำๆ หลังจากนี้ไป ฉันแค่หายใจรายวันหลังจากนี้เท่านั้น ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร ไม่รู้ว่าควรจะมีคำตอบอะไรให้ตัวเอง ปัญหาที่สุด คือไม่บวก ไม่ลบ…
