ปลายปี 2566 เราไปเที่ยวญี่ปุ่นคนเดียวเป็นการไปเที่ยวคนเดียวในรอบหลายปีเป็นทริปที่ตั้งใจ ตั้งตา และตื่นเต้น เฝ้ารอตั้งแต่ต้นปีคิดถึงบรรยากาศที่ทำอะไรด้วยตัวเอง ได้พึ่งพาตัวเองได้ทำอะไรที่อยากทำ ได้สปอยตัวเองเต็มที่ การไปเที่ยวคนเดียว ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเราก่อนโควิด ถือเป็น Ritual ว่าต้องมี Solo Trip ปีละครั้งเพื่อชาร์ตพลัง เพื่อดึงตัวเองกลับมา เพื่อมีเวลาให้ตัวเอง แต่หลังจากกลับมาจากทริปครั้งนี้เราคิดกับตัวเองเบาๆ แต่ชัดเจน…

มี Project หนึ่ง ยากและรายละเอียดเยอะ ค่ำวันพุธ เสียงโทรศัพท์ดังทีมโทรมาบอกว่า “ขอถอนตัวจากการทำงานนี้” ทั้งที่เราเริ่มต้นงานมากว่า 50% ที่ต้องถอนตัว มาทั้งจากปัญหาส่วนตัวของทีม และปัจจัยรอบนอก ใจหายว้าบ! เวลาก็กระชั้น ทีมนี้ก็ดีเหลือเกินดังนั้น เราจะเปลี่ยนทีมไม่ได้! ต้องทำกับทีมนี้เท่านั้น!เราเชื่อว่าทีมเขาทำได้แน่นอนแต่เราเชื่อฝ่ายเดียวไม่ได้เช่นกัน อีกฝ่ายต้องพร้อมไปด้วย สารภาพ…ลึกๆ เครียดมาก…