นักสื่อสารในแบบที่ไม่เป็นใครเลย

ปีนี้เข้าปีที่ 9 ที่เราทำงานด้าน Communications มาเทรนด์การสื่อสารเปลี่ยนทุกปี ตามสถานการณ์ ตามพฤติกรรมคนมุมมองเราก็เปลี่ยนทุกปี โจทย์ก็ดิ้นไม่หยุดจากเราทำงานในเอเจนซี่โฆษณาที่เป็น Specialize มาทำในฝั่งแบรนด์ที่เน้นภาพใหญ่ขึ้นทั้งสนุก ทั้งท้าทาย ทั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง ก็ปนๆ กันถ้าจะให้ตกผลึกสักสิ่งหนึ่งเกี่ยวกับงานด้านนี้ ในวัยนี้เราพบว่า บางทีงานสื่อสารอาจจะไม่ได้เริ่มต้นที่การเข้าใจ Target เหมือนที่เราคุ้นเคยแต่งานสื่อสารเริ่มที่การเข้าใจตัวเอง (คนสื่อสาร)…

ฉันจะระวังเมื่อเจอ “งานที่ถูกต้องทุกอย่าง”

เราทำงานด้านการสื่อสาร แนวๆ โฆษณา PR อะไรทำนองนั้นบางงานเราคิดงานด้วยตัวเอง บางงานมีทีมมาช่วยกันคิดบางงานก็มีทีมเอเจนซี่มาช่วยคิด ช่วงหลังมานี้ มีงานแบบหนึ่งที่เราเจอบ่อยๆและค่อนข้างรู้สึกตั้งคำถามกับมันมากๆ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรอาจจะแบบเป็นช่วงประจวบเหมาะของวัย ประสบการณ์ ความเบื่อ อะไรบางอย่างมั้งจนทำให้เจอแล้วต้องหยุดคิด มองย้อนคิดด้วยฟีลลิ่งไม่ไว้วางใจ มันอาจเป็นกับดัก!งานที่ว่านั้น คืองานที่ทำให้เรารู้สึกว่า “ถูกต้องทุกอย่าง” งานที่ถูกต้องสำหรับเราคืออะไร?มันคืองานที่ฟังแล้วถูกต้องไปหมดทุกอย่างความเป็นเหตุเป็นผลสอดคล้องกันไปหมดงานดีไซน์ งานภาพ การใช้ภาษาถูกต้องสมมติ เราหยิบกระดาษเช็คลิสต์ออกมา…

กว่าจะรักตัวเองได้ก็ยาก

ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่กว่าที่คนคนหนึ่งจะรู้สึกรักตัวเองได้อย่างเต็มเปี่ยมหัวใจ รักในทุกๆ มิติของตัวเอง ทั้งที่เราทำได้ดี สิ่งที่เราต้องพัฒนารักในความผิดพลาด ผิดหวัง รักในน้ำตารักในความภูมิใจ ชัยชนะ การเรียนรู้รักในความสัมพันธ์ รักในคนที่ผูกพัน ครอบครัวของเรารักในสมบัติที่มี เสื้อผ้าที่ใส่ ร่างกายที่ห่อหุ้มรักในบ้านที่อยู่ รถที่ขับ ที่ที่ชอบ สิ่งที่ต้องรับผิดชอบรักในความคิด รักในการตัดสินใจ รักในความเชื่อรักในวันที่พัง วันที่ทิ้งตัว วันที่ก้าวกระโดด…

Thank you, 2020

ปี 2020 เป็นปีที่ไม่ได้ไป take course อะไรที่ไหนเลยทั้งที่ปกติแต่ละปีก็จะมีไป workshop อะไรบ้างหรือก็จะจัด workshop ของตัวเองบ้างก็เพราะสถานการณ์โควิดแหละ เลยต้อง skip ไปก่อนแต่จะให้เรียนออนไลน์ มันก็ไม่ได้ตอบความชอบสักเท่าไหร่มีลองเรียนนิดๆ หน่อยๆ แต่ก็แพ้กลางทางทุกที 555 ตอนแรกเลยแอบคิดว่าปีนี้คงไม่มี Growth อะไรกับตัวเองมากแต่พอมาวันนี้…

สวนสนุกที่ไม่มีอะไรเลย, อ่างแก้ว มช.

ปลายปีไปเชียงใหม่มา พึ่งเคยไปอ่างแก้ว มช.ชอบแบบไม่ได้ตั้งใจเลยว่าจะชอบขนาดนี้แพ้สเปซที่คนได้ใช้เวลาด้วยกันแบบนี้จำได้ว่าตอนนั้นนั่งมองเฉยๆ จนพระอาทิตย์ตกช่วงนั้นอากาศเย็นๆ ด้วย ไม่มีอะไรดีกว่านี้ถ้าไปคราวหน้า ก็คงต้องล็อคเวลาแล้วไปอีกดีจังเลยเนอะ พื้นที่แบบนี้ 🙂