let me express, เราไม่ต้องมี objective ในทุกเรื่องก็ได้

ปกติในชีวิตการทำงานทุกครั้ง เมื่อเริ่มงานอะไรก็ตาม เรามักจะเริ่มต้นด้วยวัตถุประสงค์ก่อนเสมอ เพื่อให้รู้ว่าต้องทำอะไรในลำดับต่อไป และทำเพื่ออะไร จะวัดผลอย่างไร ด้วยเพราะเราทำงานสายธุรกิจ การสื่อสารด้วย การคิดถึงโจทย์ คิดถึงลูกค้า คนรับสารก่อนเป็นอันดับแรกก็เป็นเรื่องปกติมากๆ อีกทั้งเมื่อทำงานกับคนหมู่มาก การตั้งเป้ายังเหมือนเป็นภาษากลางระหว่างคนทำงานด้วยกัน ที่ช่วยให้เรามองเป้าเดียวกัน แม้จะทำงานกันคนละพาร์ทแต่ก็ sync กัน ด้วยความคุ้นชินเรื่องการตั้ง objective และรู้สึกว่ามันก็ทำให้ชีวิตชัดเจนดี … More

แต่ฉันไม่ต้องรีบใช่มั้ย

ไม่มีสัญญาณ ไม่ได้รู้ตัว ไม่ได้คิดไว้ก่อน อยู่ๆ ทุกอย่างก็เหมือนมาถึงบรรทัดสุดท้ายของ Chapter นี้ ไม่เคยรู้สึกว่าช่วงชีวิตมีจุด Ending เหมือนตอนนี้มาก่อน ฉันสามารถปล่อยไหลได้แล้ว ฉันไม่ต้องดิ้นรนอะไรอีกแล้ว ฉันแค่ทำซ้ำๆ หลังจากนี้ไป ฉันแค่หายใจรายวันหลังจากนี้เท่านั้น ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร ไม่รู้ว่าควรจะมีคำตอบอะไรให้ตัวเอง ปัญหาที่สุด คือไม่บวก ไม่ลบ … More

คำถามทรงพลังที่ปลุก self-awareness ให้ตื่นขึ้น

วันนี้กินอะไร? เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไร? คำตอบข้อนี้ คืออะไร? ตั้งแต่เด็กจนโต เราทุกคนล้วนเคยใช้คำถามในบทสนทนา หรือเคยถูกตั้งคำถามเพื่อเช็คความคิด ความเข้าใจ ฯลฯ หลากหลายประโยชน์ของการตั้งคำถามทำให้เราปฏิเสธไม่ได้ว่า เครื่องมือนี้ คือเครื่องมือที่ช่วยให้เราเติบโตได้อย่างมาก แต่ถึงจะอยู่กับการตั้งคำถามมาตลอด ใช้ในโรงเรียน ที่บ้านหรือที่ทำงาน แต่ก็พึ่งไม่นานนี้ที่ได้สังเกตอย่างลึกซึ่งว่า คำถามก็สามารถเป็นเครื่องมือพาเราเข้าใจโลกภายในของมนุษย์ได้เช่นกัน เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา เรามีโอกาสเข้า Workshop … More

สวนสนุกที่ไม่มีอะไรเลย, อุทยานจุฬาฯ 100 ปี

ไม่ได้ตั้งใจมาก่อนว่าจะได้มี Post ธีม “สวนสนุกที่ไม่มีอะไรเลย” อีกครั้ง หลังจากเราเจอสเปซที่ทำให้รู้สึกแบบนี้ไปเมื่อ 3-4 ปีก่อนที่ญี่ปุ่น สวนสนุกที่ไม่มีอะไรเลย, Osaka สวนสนุกที่ไม่มีอะไรเลย, Yokohama แต่ก็รู้สึกโชคดี ที่ในวันที่เดินแรนด้อมๆ ตั้งใจจะไปกินเกาเหลาหลังจุฬา ก็ได้ไปเจอสเปซแห่งนี้ (ที่น่าจะมีนานแล้วแต่ไม่เคยไป) ดีใจมากๆ ที่ได้รู้สึกแบบที่เคยรู้สึกอีกครั้ง ยังหัวใจเต้นแรงกับเด็กๆ … More

Thesis ที่พาให้เราใจกว้างกับสิ่งรอบตัวมากขึ้น

ถ้าพูดถึงการทำ Thesis หรือวิทยานิพนธ์ ชอบพาร์ทไหนมากที่สุด? สำหรับเรา คือตรง ย่อหน้าสุดท้ายของบทที่ 1 (ที่มาและความสำคัญ) ไม่แน่ใจว่าทุกที่ หรือสไตล์การเขียนของแต่ละคนจะเหมือนกันมั้ย แต่ในย่อหน้าสุดท้ายของเรา เป็นย่อหน้าที่พูดว่างานวิจัยของเรา จะมาช่วยปิดช่องว่างของงานวิจัยที่มีอยู่ในปัจจุบันอย่างไร หรืออีกนัยหนึ่งคือจะช่วย Contribute อะไรต่อยอดให้สิ่งที่มีอยู่ในทุกวันนี้ ย่อหน้าทิ้งท้ายที่ทำให้เกิด Mindset ใหม่ … More