ทำงานกับโลกที่ไม่รู้จัก

“งานล่าสุดกุตัดแค่ 2 draft เอง / พี่เค้าชมกุด้วย”

น้อง K. นักตัดต่อคุยกับ A. เพื่อนในทีมเดียวกัน แล้วบังเอิญ A. เอามาเล่าให้เราฟังต่อ

น้อง A เล่าให้เราฟังว่า K. เฟลกับงานตัดต่อก่อนหน้านั้นมากๆ ที่ตัดได้ไม่ดี
พองานล่าสุดเราชมกลับไป และงานไม่มีแก้เยอะ เลยทำให้ดีใจมากๆ
สารภาพตามตรงว่าเราในฐานะคนจ้างงานตัดต่อนี้ รู้สึกเซอร์ไพรส์กับความดีใจของน้อง K.

น้องทั้ง 2 คน เป็นน้องจบใหม่ พึ่งจบมาหมาดๆ และโลกได้หมุนให้มาทำงานด้วยกัน

ช่วงนี้เราได้ทำงานกับน้องๆ จบใหม่หลายงาน
สนุก แปลกใหม่ และรู้สึกได้ถึงความแตกต่างทางวิธีคิด
งานน้องดี fresh และมีจังหวะที่ไม่เหมือนงานที่เราเคยทำ
จริงๆ ก็ต้องสารภาพว่า ช่วงแรกมีภาวะช็อคจากการทำงานกับน้องๆ
ช็อค เพราะทำให้รู้ว่าเราเองไม่เด็กแล้วจริงๆ ว่ะ
คือเหมือนเข้ามาแรกๆ เราก็เด็กไง แต่ทำไปเรื่อยๆ ก็ไม่เด็กแล้ว 555
แต่ประสบการณ์ปีนี้มันทำให้เรารู้สึกถึงความต่างแล้วจริงๆ
และมันทำให้เรากลับมาทบทวน Positioning ที่ตัวเองยืนอยู่มากๆ รวมถึงสกิลที่ควรพัฒนา

ลึกๆ เรารู้สึกว่าประสบการณ์การทำงานกับน้องรุ่นใหม่
มันกำลังสอนให้เราเรียนรู้การทำงานกับโลกที่เราไม่รู้จัก

งานจากน้องๆ หลายชิ้น ทำให้เราต้องทึ่งในไอเดีย
ได้แต่สะท้อนคิดว่าลำพังเราคงคิดไม่ได้แน่นอน
แต่ทว่างานเหล่านั้นก็ตรงตามโจทย์อย่างน่าปรบมือให้
นอกจากความชื่นชมในน้องๆ เรายังพบว่า
สิ่งสำคัญในการทำงานกับเด็กรุ่นใหม่ คือโจทย์ที่ชัดเจน และทำภาพจบที่อยากเห็นให้ชัดที่สุด
เพื่อให้พื้นที่ความคิดสร้างสรรค์ของน้องๆ โลดแล่นได้เต็มที่
คือหลายๆ งานในปีนี้ proof กับเราแล้วว่า มันมีไอเดียอีกหลายอย่าง
ที่เราไม่มีวันไปถึง ถ้าไม่ได้น้องๆ มาช่วยเติมเต็ม
เหมือนเรากับน้องไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกัน 555

ในขณะเดียวกัน บางไอเดียที่ใหม่มาก เราไม่คุ้น
ก็มีแอบเสียว แอบไม่มั่นใจว่าปล่อยออกไปดีมั้ย
แต่มันก็ทำให้เราได้เรียนรู้การตั้งคำถาม การมองหาความเสี่ยงในบริบทใหม่ๆ
คือเราไม่มีทางรู้เลยอ่ะว่ามันจะโอเคมั้ย เพราะเราไม่เคยทำ
ประเด็นคือ นอกจากกล้า explore แล้ว จุดยืนเราก็สำคัญว่าเราทำเพื่ออะไร
ทุกอย่าง คือหลอมรวมกัน ณ จุดตัดสินใจจริงๆ

สกิลที่เราอยากพัฒนาตอนนี้เลยไม่ใช่สกิล execution อีกต่อไป
แต่การแม่นโจทย์ และภาพจบที่อยากไปถึง
การเล่าเรื่องให้คนเห็นภาพในใจเรา be specific!
ความกล้าเสี่ยง กล้าตัดสินใจ

และอีกอันคือ ชมน้องบ้าง เมื่อมีโอกาสและน่าชื่นชม
เหมือนลืมไปว่าตอนเด็กๆ เราก็อยากได้โอกาส อยากได้รับการยอมรับเหมือนกัน
ถ้าไม่รู้ว่าน้องๆ ดีใจขนาดนี้ คงไม่ได้กระตุกให้ต้องทำ 555 แต่จะไม่พร่ำเพรื่อนะ

นี่ก็คงเป็น stage ของคนอายุ 30 ล่ะมั้ง
เหมือนเราก้าวข้ามผ่านคนที่เป็น executor มากๆ มาเป็นคน manage มากขึ้น
ความ challenge ของเราวันนี้ไม่ใช่ว่าจะคิดงานยังไงให้แตกต่าง
แต่เป็นจะตั้งโจทย์ยังไงให้ชัดเจน ให้น่าสนใจ
ด้วยบริบทงานที่ทำอยู่นี้ เรากำลังพุ่งไปสู่โลกที่เราจะไม่รู้จักมากขึ้น
ทั้งเนื้อหาใหม่ๆ บริบทใหม่ๆ คนทำงานด้วยใหม่ๆ
การทำงานกับน้องๆ เลยเป็นโอกาสที่ดีมาก ได้ฝึกทำงานกับคนที่แตกต่าง
ได้เริ่มต้นฝึกอยู่กับโลกในมิติใหม่ๆ
ได้ฝึกอยู่กับเฟรมความคิด กรอบการตัดสินใจ มากกว่ายึดถือสไตล์และรูปแบบตายตัว
วันนี้เราเลยอยากจะเป็นคนใจกว้าง ทั้งยังเฉียบคม มั่นคง

ปล. น้องๆรุ่นใหม่เก่งมากจริงๆ ทั้งความคิดและทักษะ
คนเดียวแทบจะครบครัน เราว่ามันทลายกรอบสกิลการทำงานคนยุคเก่าเหมือนกัน
โลกนี้คงจะมีอะไรที่เปลี่ยนไปอีกเยอะแน่ๆ / อยากรักษาความ fresh ของน้องไว้นานๆ

ตอนนี้ดึกแล้ว ถึงเวลาไล่ตัวเองไปหาภาพจบที่ค้างคา
ไม่งั้นบรีฟน้องๆ ไม่ได้ แงง