ฉันจะระวังเมื่อเจอ “งานที่ถูกต้องทุกอย่าง”

เราทำงานด้านการสื่อสาร แนวๆ โฆษณา PR อะไรทำนองนั้น
บางงานเราคิดงานด้วยตัวเอง บางงานมีทีมมาช่วยกันคิด
บางงานก็มีทีมเอเจนซี่มาช่วยคิด

ช่วงหลังมานี้ มีงานแบบหนึ่งที่เราเจอบ่อยๆ
และค่อนข้างรู้สึกตั้งคำถามกับมันมากๆ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
อาจจะแบบเป็นช่วงประจวบเหมาะของวัย ประสบการณ์ ความเบื่อ อะไรบางอย่างมั้ง
จนทำให้เจอแล้วต้องหยุดคิด มองย้อนคิดด้วยฟีลลิ่งไม่ไว้วางใจ มันอาจเป็นกับดัก!
งานที่ว่านั้น คืองานที่ทำให้เรารู้สึกว่า “ถูกต้องทุกอย่าง”

งานที่ถูกต้องสำหรับเราคืออะไร?
มันคืองานที่ฟังแล้วถูกต้องไปหมดทุกอย่าง
ความเป็นเหตุเป็นผลสอดคล้องกันไปหมด
งานดีไซน์ งานภาพ การใช้ภาษาถูกต้อง
สมมติ เราหยิบกระดาษเช็คลิสต์ออกมา เราจะพบว่าเราติ๊กถูกจนเต็มช่อง

สำหรับบางคนมันอาจจะไม่ได้เป็นประเด็น
แต่สิ่งที่ทำให้เราหยุดคิดช่วงนี้ คือการตั้งถามกับความถูกต้องเหล่านั้น
มันโอเคแล้วจริงๆ เหรอว่ะ?

คำถามที่ 1: เรากำลังเดินวนลูปเดิมหรือเปล่า

คือถ้ามันถูกต้องไปหมด เราเชื่อมโยงได้หมดเป๊ะๆ
แสดงว่ามันต้องเคยเกิดขึ้นมาก่อน เราเคยเห็นมาก่อน
จนเรามั่นใจได้มากๆ ว่ามันถูก
แล้วงานสื่อสารของเรามันจะมีเสน่ห์อะไร?
มีเพดานไหนที่เราดันขึ้นไปได้อีกมั้ย?

คำถามที่ 2: เราเหลือพื้นที่อะไรให้กลุ่มเป้าหมายเรามีส่วนร่วม?

ในยุคออนไลน์ ยุคที่ทุกคนมีความคิดเป็นของตัวเอง
ยุคที่เราอยากสร้าง engagement กับคน
ถ้างานที่ถูกต้องมากๆ แล้วมันจะเหลือพื้นที่อะไรให้สำหรับคนดูนะ
รู้สึกเหมือนวิทยาศาสตร์อ่ะ แบบว่าการทดลองนี้ไม่ว่าจะทดสอบกี่ครั้งก็จะเป็นคำตอบเดิม
เพราะฉะนั้น คนดู คนฟัง เค้าจะพาตัวเองมามีส่วนร่วมกับเราทำไม
ในเมื่อมันก็อยู่สิ่งที่รู้อยู่แล้ว พิสูจน์กี่ครั้งก็เป็นแบบเดิม
งานเราไม่ได้พาเค้าไปไหนไกลกว่าจุดเดิมที่เขายืนอยู่เลย

คำถามที่ 3: เรากำลังผลิตซ้ำความเชื่อ ค่านิยมเดิมหรือเปล่า?

เอาจริง โลกหมุนเร็วมาก เปลี่ยนเร็วมาก เถียงไม่ได้เลย
เทรนด์ความคิดความเชื่อของคนก็เปลี่ยนไป
บางสิ่งที่เราเคยคิดว่าถูกต้อง มันอาจไม่ถูก ไม่เหมาะกับสมัยนี้แล้วก็ได้
ไม่ใช่ว่าสิ่งที่เราคิดมันผิด แต่มันอาจไม่ใช่ความเชื่อของกลุ่มเป้าหมายในสมัยนี้ก็ได้
หรือสุดทางก็คือทั้งโลกมันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ
เลยต้องระวังสิ่งที่เราคิดว่าถูกต้องแล้วมากขึ้นหน่อย
เช่น วัฒนธรรมบางอย่างที่เราคิดว่าโคดจะถูกต้องเลย
มันอาจจะอยู่ผิดยุค ก็เป็นได้

คำถามที่ 4: ถูกต้องหรืออีโก้ว่ะ

อันนี้อาจจะเป็นความบ้าของตัวเองก็ได้
คือไม่ไว้วางใจไอเดียตัวเอง
เสียวว่าจะคิดไปเองว่ามันดี มันถูกต้องไปหมด 555 เดี๋ยวแป้ก
หรือหนักๆ ก็คือ อยู่กับความถูกต้อง
จนกีดกันความเป็นไปได้อื่นๆ และกีดกันเพื่อนร่วมทีม

ช่วงนี้ทำงานไหนแล้วรู้สึกว่ามันมีจุดผิด จุดงง จุดแบบอีหยังว่ะ
ก็จะพยายาม work กับมันหน่อย พยายามหาทางพัฒนา คิดต่อเท่าที่ได้
คือมันอาจจะไม่ได้ใช้จริงก็ได้นะ แต่อย่างน้อยก็ได้ดันเพดานอะไรบางอย่าง
อย่างน้อยก็ในหัวเราเองนี่แหละ เหมือนได้ออกกำลังกาย
และจะรู้สึกเฉยๆ กับงานที่ถูกต้องไปหมดมากๆ
ขอสักมุมหนึ่งที่ได้ อีหยังว่ะกับตัวเองก็ยังดี
จะเป็นแค่สี แค่ลวดลาย แค่คำบางคำ ก็ยังรู้สึกขอบคุณตัวเองมากขึ้นหน่อย

Btw1 งานที่ถูกต้องทุกอย่างก็ไม่ได้ผิดนะ
บางงานก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละ ซับซ้อนเหลือเกิน
เราควรคัดกรองได้ว่าโจทย์ไหนเล่นได้ เล่นไม่ได้
แต่ในตอนนี้เราพบว่า การไม่ยอมหยุดที่ความถูกต้อง ก็พาเรา พางานไปได้ไกลขึ้นจริงๆ

Btw2 แอบคิดเล็กๆ ว่า น่าจะเพราะประสบการณ์ที่พาเรามาตรงนี้ได้
ประสบการณ์ที่เราบอกตัวเองได้ว่า แบบไหนเสี่ยงไป แบบไหนเอาอยู่
ก็ต้องกราบประสบการณ์ที่ผ่านมาด้วย ขอบคุณคนที่พร้อมซัพพอร์ตถ้าเสี่ยงหรือพัง
สารภาพว่าที่ผ่านมาก็จะอินกับงานที่ถูกต้องเหมือนกัน
เป็นมนุษย์ที่รักความถูกต้องเป็นที่หนึ่ง
พึ่งมาฉุกคิดจริงจังเมื่อไม่นานนี้

Btw3 บริบทต้องเอื้อมากๆ ถึงจะเอ๊ะได้ เอ๊ะดี

ไม่แน่ใจวงการอื่นเป็นยังไง
มีความเห็นแลกเปลี่ยนกันได้นะ