from 25 to 30

my 25 be like this

my 30 be like this

ยังจำวันในวัย 20-29 ปีได้อยู่เลย ช่วงที่หมกมุ่นกับหนังสือ ทุน ป.โท ภาษาอังกฤษ
เป็นวัยติดโต๊ะ ทำงาน อ่านหนังสือ ทำแบบฝึกหัด ทำธีสีส พาร์ทใหญ่ๆ ของชีวิตช่วงนั้นก็ตามภาพเลย
wrap up ได้ชัดเจนมากๆ จนน่าตกใจ 555 
เคยใช้นี้ภาพแทนตัวเองบ่อยๆ และสุดท้ายก็กลายมาเป็นภาพธีมของช่วงชีวิตนั้นจริงๆ

ส่วนในตอนนี้ ในวันที่ 30 มาได้ 2 อาทิตย์
เรากำลังหมกหมุ่นกับตัวเองแบบสุดๆ
เหมือน 10 ปีที่ผ่านมา เดินทางออกไปนอกตัวเองสุดๆ ไล่ล่าชีวิตล้านแปด
แต่ตอนนี้กลับมาเฝ้าฟูมฟักใจตัวเองและสิ่งรอบข้าง
ทั้งบ้าน การเงิน ครอบครัว ทั้งความคาดหวัง ความเศร้าในตัวเอง
และที่แน่ๆ คือความเหงา ความโดดเดี่ยว

State ช่วงนี้ ไม่สามารถโฟกัสอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้เลย
แค่ประคองให้รอดจากความเศร้า ความเหงาในแต่ละวันก็ท้าทายโคดๆ
ตอนนี้แค่ผ่านแต่ละวันไปได้แบบลืมๆ ซ่อนๆ ความกังวลไว้
แล้วเอนจอยชีวิตเท่าที่ทำได้ ก็พอใจแล้ว
เป็นช่วง home and alone ประมาณนั้นเลย
ไม่รู้ประเด็นนี้จะอยู่ยาวแค่ไหนเนอะ นี่พึ่งแปปเดียวเอง

หลังจากนี้
จะยังเสียใจกับเรื่องเดิมๆ มั้ย
จะยังคิดถึงเรื่องอะไรบ้าง ใครบ้าง
จะยังเอนจอยได้กับเรื่องเดิมๆ มั้ย
อยากเห็นตัวเองต่อจากนี้เนอะ