เรียนจบโทแล้ว!
เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พึ่งได้ใบ transcript และใบรับรองการเรียนจบจาก
คณะวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์ ส่งตรงมาถึงบ้าน
จริงๆ ตั้งแต่ทำธีสีสจบก็เหมือนเราเรียนจบมาสักพักแล้ว
แต่พอมันมีเอกสารมายืนยัน ก็ยอมรับว่าทำให้ใจฟูไม่น้อยกับความ Official ที่เกิดขึ้น
เหมือนได้บรรลุไปอีกโจทย์หนึ่งของชีวิต ผ่านไปอีกช่วงหนึ่ง

ก่อนหน้าจะมาลงเอยที่คณะนี้ เราผ่านความผิดหวังมาหลายตลบ คราบน้ำตาไม่น้อย
แต่ตลอด 2 ปีเกือบ 3 ที่นี่ ก็ทำให้รู้สึกเสมอว่า ‘จักรวาลคงตั้งใจเหวี่ยงเรามาที่นี่จริงๆ’
ไม่เคยรู้สึกเสียใจอะไรเลยที่ได้มาอยู่ที่นี่ คุ้มกว่าที่คาดเอาไว้
คณะนี้พาเราไปไกลกว่าสิ่งที่ตัวเองจะจินตนาการถึงซะอีก
ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เดินทางพบอะไรใหม่ๆ มากมายขนาดนี้ เป็นช่วงชีวิตที่ดีมากๆ
จนพอวันที่เรียนจบแล้ว ก็ไม่มีอะไรจะรู้สึกมากไปกว่า “ดีใจและขอบคุณ”
กับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น และทุกคนที่เกี่ยวข้อง
พื้นฐานเราไม่ใช่คนในแวดวงการศึกษา มาทางสายธุรกิจล้วนๆ
เข้ามาที่นี่ก็ตั้งใจมาเรียนเรื่องการศึกษา เพราะเป็นความสนใจส่วนตัว
แต่พอมาเรียน คณะนี้กลับพาเราไปไกลกว่าคำว่า “การศึกษา”
มันคือ “การเรียนรู้” ซึ่งเกิดได้ทุกที่ ทุกเวลา ทุกคน ไม่ใช่แค่คนในระบบการศึกษา
กลายเป็นจากความเข้าใจเล็กๆ ในตอนแรก ก็ถูกขยายขอบขึ้น
ทำให้มองโลกของการศึกษาในมุมใหม่ และลงลึกไปยังการเรียนรู้ของมนุษย์จริงๆ
เราได้อยู่ที่แก่นของการเรียนรู้ของมนุษย์ อยู่ที่ outcome ที่ตัวบุคคล
มากกว่าผูกไว้กับระบบการศึกษา ซึ่งเป็นการเรียนรู้รูปแบบหนึ่งเท่านั้น
พออยู่ที่แก่น มันจึงพลิกแพลงได้หลากหลาย
จากตอนแรกที่คนสายธุรกิจอย่างเรา ยังมองไม่เห็นว่าจะเอาตัวเองไป Plug-in ได้ตรงไหน
กลับทำให้เราค้นพบพื้นที่ที่เราสามารถสนุกกับการเรียนรู้ได้หลายแบบ
เราสนุกมาก เราเอนจอยมาก

-ขอบคุณที่ทำให้เข้าใจและเคารพความแตกต่างของมนุษย์
-ขอบคุณที่ทำให้ได้ตระหนักรู้ในตัวเองและอยู่กับปัจจุบัน
-ขอบคุณที่ทำให้กล้ายอมรับทุกด้านในตัวเอง ทั้งมืด ดี เลว ฯลฯ
-ขอบคุณที่ทำให้เราเรียนรู้ที่จะ trust the process
-ขอบคุณที่ทำให้เข้าใจงานวิชาการ วิธีคิดแบบน่าเชื่อถือ ความสมเหตุสมผล
-ขอบคุณที่ทำให้สนุกกับการเปลี่ยนแปลง ยึดติดน้อยลง
-ขอบคุณที่ทำให้ได้ออกไปทำ workshop ได้สนุกกับพาร์ทใหม่ๆ
-ขอบคุณที่ทำให้เราได้เริ่มออกไปช่วยดูแลคนอื่น
-ขอบคุณที่ทำให้เจอคนดีๆ ในคณะ
-ขอบคุณที่ทำให้มีความสุขกับชีวิตมากขึ้น
ยังมีอีกหลากหลายคำขอบคุณที่รู้สึกล้นอยู่ในใจ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคดีหรืออย่างไร
เพราะการเรียนรู้ของที่นี่ ไม่ได้แยกขาดความเป็นตัวเอง ความเข้าใจในตัวเอง
เราเรียนเรื่องการออกแบบการเรียนรู้ก็จริง แต่ก็ยังได้ทำความเข้าใจตัวเองพร้อมไปด้วย
มันเลยเป็นเหมือนรางวัล 2 ต่อ ที่เราได้ทักษะจัดกระบวนการเรียนรู้
และยังได้ความสามารถในการตระหนักรู้ในตนเองติดมือกลับมาด้วย
ต้องขอบคุณหลักสูตรที่ไม่หลงลืมความเป็นมนุษย์ที่นักจัดการเรียนรู้ทุกคนต้องมี
ทุกวิชาที่เรียนมันดูเป็นความกลมกล่อมที่ช่วยหล่อหลอมให้เราเติบโตขึ้น
เหมือนได้ทั้งศาสตร์และศิลป์ และเราสนุกกับการผสมผสานเหล่านี้มากๆ

น่าแปลกดี ที่คณะที่ชื่อว่า ‘การเรียนรู้’
สุดท้ายแล้วกลับสอนให้เรายอมรับ ‘ความไม่รู้’ ของตัวเอง
แต่นี่ก็คงเป็นหัวใจสำคัญ เพราะเมื่อเรารู้ตัวว่าเรารู้น้อยนัก
และโลกนี้ยังมีความรู้อีกมากมาย มีมนุษย์อีกหลายประเภทที่ต่างจากเรา คิดไม่เหมือนเรา
มันก็ทำให้เราเข้าใจคนอื่นมากขึ้น และเคารพความแตกต่างกันมากขึ้น
แม้เราจะออกไปจัดกระบวนการเรียนรู้ แต่ก็จะสามารถเหลือพื้นที่ให้ผู้เข้าร่วมอื่นๆ ได้
ไม่ยึดติดว่าเราคือผู้รู้ทุกอย่าง
ถึงวันนี้เราจะยังทำงานด้านการสื่อสาร ในสายธุรกิจเป็นหลัก
แต่สิ่งที่เราเรียนในคณะก็ยังนำมาใช้ได้เต็มที่ ไม่ตกหล่น
ความเข้าใจว่าเราไม่ได้รู้ทุกอย่าง ทำให้เราไม่หยุดเรียนรู้
และทำให้เรามีพื้นที่ให้คนอื่นเสมอ ไม่ยึดมั่นถือมั่นจนมากเกินไป ไม่รีบตัดสิน
ทั้งงานด้านการสื่อสาร และการทำงานร่วมกับทีม ฯลฯ

วันนี้เรียนจบแล้ว และยังมีสิ่งที่ต้องพัฒนาตัวเองต่อไปเรื่อยๆ
ยังมีหลายสิ่งที่อยากทำ อยากเอาที่เรียนมาไปใช้
แต่ก็พูดได้เต็มปากว่า ช่วงเวลาที่ผ่านมาช่วยให้ใจเบาขึ้นกว่าเดิมมาก
เหมือนได้ออกไปผจญภัยในดินแดนที่ไม่เคยย่างกรายเข้าไป
เจอประสบการณ์ใหม่มากมาย แล้ว evolve
เรียนจบออกมา มีความสุขกับชีวิตมากขึ้นเฉยเลย 5555
ช่วงเรียนใหม่ๆ คิดว่าจะพยายามเปลี่ยนอาชีพให้ได้เลยหลังเรียนจบ
มีความคาดหวังต่างๆ ตั้งเป้าไว้มากมาย
กลับกลายเป็นว่า สิ่งที่เปลี่ยนในวันนี้ ก็คือภายในใจตัวเอง
เป็นหน่วยเล็กๆ ในตัวเรา ที่พัฒนา เติบโตมากขึ้น
ทำให้นิ่งและมีสติ อยู่กับความจริง
ซึ่งพอภายในเราเปลี่ยน หลายอย่างรอบตัวก็เปลี่ยนไปหมดเลย
เหมารวมได้ทันที ว่าชีวิตหลังๆ มานี้เอนจอย ไลฟ์ ขึ้นเยอะ
เอนจอยแบบ relaxed alertness 5555
มันเหมือนที่อาจารย์เปิ้ลเคยบอกไว้เลย
ว่า ‘เมื่อตัวเราเปลี่ยน คนรอบข้างก็จะเปลี่ยนไปด้วย’

ไม่แน่ใจว่าเป้าหมายหลักของคณะจะมีอะไรบ้าง กี่ข้อ กี่อย่าง
แต่วันนี้ ที่นี่ได้เปลี่ยนคนคนนึงให้เป็นนักเรียนรู้ได้แล้วแน่ๆ
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ไว้ใจ และแชร์ประสบการณ์กันตลอดช่วงที่เรียน เป็นการเรียนรู้ที่ดีมาก
ขอบคุณอาจารย์ที่ใจกว้างเสมอ รับฟังความเห็นที่แตกต่าง
ขอบคุณพี่ๆ เจ้าหน้าที่ที่ซัพพอร์ตตลอด ให้คำปรึกษา
ขอบคุณพี่ๆ น้องๆ ที่ทำงานด้วย ที่เคารพและเข้าใจมาตลอดเลย
ขอบคุณครอบครัวที่สนับสนุนเสมอมา
ถ้าจะผีหน่อยก็คงต้อง
ขอบคุณจักรวาลด้วยจริงๆ
ที่เหวี่ยงเรามาที่นี่
ขอบคุณนะ
ปล.
-ช่วงนี้รับสมัครป.โท รุ่นใหม่อยู่ เข้าไปดูได้น้า คณะวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์
-ตอนแรกเกือบเขียนแบบถอดบทเรียนแน่นๆ หน่อย
แต่รู้สึกว่าถ้ามันจะเป็นเรื่องของการปิดจบแบบนี้
ขอปล่อย flow ทำงานล่ะกันเน้อ
