พลังกบที่พาเรากระโดดข้ามกำแพง

เคยได้ยินทฤษฎีการก้าวข้ามเรียนรู้ (หรือบางคนเรียกทฤษฎีไข่ดาว) บอกไว้ว่า
การเรียนรู้และการเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นเมื่อเรานั้น
เดินเข้าสู่ “พื้นที่เสี่ยง” เดินออกจาก “พื้นที่ปลอดภัย”

ลองจินตนาการถึงไข่ดาวฟองหนึ่ง
เราจะเห็นไข่แดงอยู่ตรงกลาง และไข่ขาวอยู่ล้อมรอบ
ในพื้นที่ไข่แดงเปรียบเสมือนพื้นที่อันปลอดภัย เราคุ้นชิน
แต่พื้นที่ไข่ขาวเป็นพื้นที่เสี่ยง ที่เราไม่คุ้นเคย
สิ่งสำคัญ คือการก้าวข้ามพื้นที่ไข่แดงออกมาพื้นที่ไข่ขาว
เพราะนักจิตวิทยาเชื่อว่า  ถึงแม้พื้นที่ไข่ขาวจะเป็นพื้นที่เสี่ยง
แต่อีกนัยน์หนึ่งมันก็คือพื้นที่แห่งการเรียนรู้ ซึ่งมนุษย์ขยายได้ไม่จำกัด

แต่อย่างไร การก้าวข้ามเขตไข่แดงมายังไข่ขาวก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
เพราะมนุษย์มักเกิดภาวะสั่นกลัว สั่นไหว ประหม่า ตื่นกลัว
หลายครั้งเราจึงเลือกจะหยุดและยืนอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยเช่นเดิม

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา เราพึ่งได้เผชิญหน้ากับความกลัว
ในการเดินข้ามจากพื้นที่ไข่แดงมายังพื้นที่ไข่ขาว
ผ่านการจัดกระบวนการการเรียนรู้ “ดอกไม้ให้เธอ”

ที่จริงแล้วกระบวนการนี้เป็นเพียงกระบวนการสั้นๆ ใน 1 ชั่วโมง
ที่ต้องการพาผู้ร่วมกระบวนการไปทำความเข้าใจกับความกลัวและภาวะที่เปราะบางในตัวเอง
ผ่านการเล่าความลับส่วนตัว
เพื่อขับเคลื่อนสู่ความเข้าใจในความเมตตากรุณาต่อกันและกัน
แต่กลับกลายเป็นว่าเราและเพื่อนในฐานะผู้จัดกระบวนการกลับเป็นได้เผชิญหน้าความกลัวครั้งใหญ่

กลัวกิจกรรมแป้ก เจื่อน ไม่สนุก
กลัวพาเพื่อนไปไม่ถึงจุดประสงค์การเรียนรู้ที่ตั้งไว้
กลัวผิดคิว
กลัวคุมอารมณ์ไม่ได้
กลัวตั้งคำถามถอดบทเรียนได้ไม่ดี
กลัวเทไม่เป็น
กลัวอธิบายกิจกรรมได้ไม่เคลียร์
กลัวเรื่องเข้าใจยากไป
แสนล้านความกลัวที่ประเดประดังเข้ามา
ตั้งแต่ตอนออกแบบกระบวนการจนถึงจบกระบวนการ

ทั้งที่พยายามคิดอย่างเต็มที่ที่สุด
พยายามอุดรอยรั่วให้ได้
แต่ความกลัวมันก็แทรกตัวอยู่ภายในพวกเราอย่างแนบเนียน
เพราะกระบวนการนี้เราอยากเล่นกับภาวะจิตใจของเพื่อน
เราอยากพาเค้าลงไปขุดความลับที่เค้าไม่กล้าบอกใคร
แต่ในขณะเดียวกัน พวกเราก็เป็นเพียงกระบวนกรมือใหม่
ที่ไม่เคยลิ้มลองการจัดกระบวนการฐานใจที่ท้าทายขนาดนี้
Speed date / จดหมายของความลับ / กำแพงหัวใจ
คือ 3 กิจกรรมในกระบวนการที่ถูกร้อยเรียงเพื่อพาเพื่อนๆ เผชิญหน้ากับความเปราะบางในตัวเอง

แต่ก็คงต้องขอขอบคุณธรรมชาติจัดสรรที่พาพลอย อีฟ ฝน โอปอ มาอยู่กลุ่มเดียวกัน
ท่ามกลางพลังงานความกลัวทั้งของกลุ่ม และของส่วนตัว
พวกเราสามารถซัพพอร์ตกันและกันได้
สำหรับเราเอง ความกลัวที่เกิดขึ้นไม่เคยหายไปจากกระบวนการเลย
แต่พวกเรามีสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น นั่นคือ ความไว้วางใจในกันและกัน
ถ้ามันหลุด ก็จะมีคนคอยช้อน
ถ้ามันไม่พร้อม ก็จะมีคอยเสริม
มันเป็นภาวะที่เรามั่นใจได้ว่าทีมเราอยู่ด้วยกันในกระบวนการจริงๆ

ความสำเร็จของกระบวนการหากวัดที่ตัวผู้ร่วมและการเข้าถึงวัตถุประสงค์มันก็อาจไม่สมบูรณ์แบบ
เพราะมีทั้งผู้ร่วมกระบวนที่มาเข้าไปยังส่วนลึกจิตใจพร้อมกับเรา
มีคนที่เสียน้ำตาให้กับสิ่งที่เค้าไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นในพื้นที่แห่งนี้
มีคนที่ไม่ไว้วางใจในความปลอดภัยของตัวเอง
มีคนที่ถอดถอนตัวเองออกจากกระบวนการ
ซึ่งสิ่งเหล่านี้ก็เป็นข้อพัฒนาที่พวกเราต้องทำการบ้านกันต่อไป
แต่สิ่งหนึ่งที่เรามั่นใจมากว่ามันสมบูรณ์แบบอย่างที่สุด
ก็คือการได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ผ่านกระบวนการที่ท้าทายครั้งนี้
อย่างน้อยการที่กระบวนการมันทำงานกับอารมณ์ความรู้สึกของคน
จนเขาสามารถรู้สึก เกลียด โกรธ ร้องไห้ได้
หรือการที่พวกเราสามารถสงบ มีสติในภาวะตื่นกลัว
มันก็เหมือนเราได้เดินอยู่บนเส้นขอบระหว่างไข่แดง ไข่ขาว เส้นขอบเขตที่ท้าทายให้เราเผชิญหน้ากับความกลัว

 

กำแพงความกลัวที่ถูกก่อขึ้น 
ไม่เคยถูกทำลาย แต่เราข้ามมันได้
เพราะมีเพื่อนดันอยู่ข้างหลัง

 

มนุษย์เรามีเส้นขอบเขตระหว่างไข่แดงและไข่ขาวอยู่ทุกคน ความท้าทายคือเราจะพาตัวเองไปไต่ขอบนั้นได้อย่างไร เพื่อจะได้ขยายเพดานความรู้ความสามารถ

ดีใจที่ได้ไต่ขอบไปพร้อมกับทุกคนในกระบวนการ
อยากจะไต่ไปเรื่อยๆ ทำให้เพดานสูงขึ้นไปอีก
และถ้ามีคนมาถามเราว่าทำไมการก้าวข้ามพื้นที่ไข่แดงมาไข่ขาวมันยากจัง
เราคงกล้าตอบได้เต็มปากว่า “มันไม่ยากเลย ถ้ามีคนก้าวมาด้วยกัน”
เพราะพื้นที่เรียนรู้ไม่จำเป็นต้องเดินคนเดียวซะหน่อย 😀

ภาพไพ่กบที่เห็น คือภาพไพ่พลังที่เราจับเล่นกันก่อนเริ่มกระบวนการ
เพื่อเสริมพลังต่อสู้กับความกลัว
และไพ่กบบอกเราว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอให้พวกเรา grounding เอาไว้เสมอ
อย่างน้อยมันก็ช่วยนะ ทุกช่วงที่เกิดภาวะหวั่นๆ ก็มีพลังกบเตือนสติ

โปรดส่งมือของเธอคืนมา ไม่ต้องกลัวไม่ต้องลืมตา
ปลดปล่อยทุกความปรารถนา ท้องฟ้าไม่น่ากลัวเท่าใจ

จับมือฉันไว้ กระโดดให้สูงลอยกลางอากาศ
ดีดตัวขึ้นข้ามผ่าน ความหลังที่มันบังตา เธอไว้
อย่ามองข้างล่าง จะเกิดอะไรขึ้นมา อย่าปล่อยมือได้ไหม
หากสิ้นแรงร่วงลงไป มือฉันจะคอยดึงเธอ ไว้เอง
(เพลงรักกระโดดกำแพง – แสตมป์)

ขอบคุณภาพจาก อ.เปิ้ล อ.จ๊อย